"Een thuis dat echt bij hen past"

Over het project

Dit project begon met een eenvoudige vraag: hoe laat je een prachtig nieuw huis ook echt als een thuis voelen?

Het huis in Zwitserland was gloednieuw. Er hoefde dus niets gerenoveerd te worden en we hoefden ook niet helemaal vanaf nul te beginnen. De basis was er al. Wat nog ontbrak, was een sterkere verbinding — het gevoel dat de leefruimte echt weerspiegelde wie de familie was die er woonde.

Ik werkte samen met een gezin van vier, met twee jonge kinderen, via een online interieuradviestraject. Voordat we het over meubels, verlichting of kunst hadden, begon ons eerste gesprek met de vraag hoe ze daadwerkelijk in hun huis leven. We spraken over waar het gezin de meeste tijd doorbrengt, hoe de kinderen het huis gebruiken, wat er rond de eettafel gebeurt, waar ze ’s avonds samenkomen, wat ze mooi vinden aan hun huis en wat ze nog misten.

Aan de hand van foto’s, video’s en videogesprekken waarin de klanten mij het huis vanuit hun perspectief lieten zien, kon ik de ruimte op afstand leren begrijpen en, nog belangrijker, de mensen die erin wonen.

In de zomer brengt het gezin veel tijd buiten door. In de herfst en winter verplaatst het leven zich naar beneden, naar de open keuken, eet- en leefruimte. Hier wordt gegeten, spelen en tekenen de kinderen, worden boeken gelezen, gesprekken gevoerd en speelt het dagelijkse gezinsleven zich af.

Het doel was niet om een perfect interieur te creëren, maar om een leefruimte te ontwerpen die het echte gezinsleven kan dragen — mooi, comfortabel en authentiek.

Ontwerpen vanuit de manier waarop een gezin leeft

Eén open ruimte, verschillende identiteiten

We besloten te beginnen met de eet- en leefruimte. De bedoeling was om deze zones samen te brengen tot één coherent geheel, zonder ze identiek te maken. Elk deel mocht een eigen identiteit hebben en toch onderdeel zijn van hetzelfde visuele verhaal.

De focus lag op meer samenhang binnen de open ruimte, het gecontroleerd toevoegen van kleur, het introduceren van sterkere elementen met karakter, het verbeteren van de flow van meubels en verlichting en het toevoegen van meer kunst en collectable design aan het interieur.

Het project begon niet met een leeg blad. Integendeel.

Het gezin had al zorgvuldig gekozen, persoonlijke stukken in huis, waaronder meubels die ze van hun ouders hadden gekregen en een kleine kunstcollectie. In plaats van deze te vervangen, wilde ik eromheen ontwerpen en oud en nieuw naast elkaar laten bestaan.

Ik hou van de spanning tussen verschillende generaties, materialen en visuele talen. Aluminium ontmoet textuur. Expressieve kleuren worden gecombineerd met natuurlijk hout. Sculpturale objecten komen samen met zachtere materialen.

Soms is het juist het contrast tussen verschillende elementen dat harmonie creëert.

De eetruimte: een toekomstig middelpunt

De eethoek vormt het visuele en functionele centrum van de open leefruimte. Onze langetermijnvisie omvatte een nieuwe, op maat gemaakte eettafel — ongeveer 210 × 100 cm, groot genoeg voor het gezin en toekomstige etentjes, met een sculpturale basis van massief essenhout, gepoedercoat staal en met de hand gedraaide houten elementen. De tafel zou een sterk visueel anker worden, terwijl ze tegelijkertijd in dialoog blijft met de bestaande meubels en kunst.

Toch besloten we om deze niet meteen te introduceren. De kinderen zijn nog jong en brengen veel tijd aan de eettafel door met tekenen, kleuren en spelen. Een mooie nieuwe tafel zou op termijn zeker passen, maar op dit moment zou ze onnodige beperkingen kunnen opleggen aan de manier waarop het gezin de ruimte gebruikt.

Dus parkeerden we het idee voorlopig. In plaats daarvan keken we naar wat meteen een verschil kon maken. De klant bezat al prachtige kunstwerken die nog geen plek in het huis hadden gevonden, en de eetruimte bleek de perfecte setting voor deze werken.

Een leefruimte voor vier

De woonkamer vroeg om een andere manier van kijken. Tijdens onze gesprekken werd steeds duidelijker dat de sofa meer deed dan alleen zitplaatsen bieden. Het was de plek waar het gezin samenkwam, vooral tijdens de koudere maanden wanneer een groot deel van hun leven zich binnenshuis afspeelt. Daarom stelde ik één van onze oorspronkelijke aannames ter discussie: moest de sofa eigenlijk wel blijven?

Een grotere sofa zou ervoor kunnen zorgen dat alle vier de gezinsleden comfortabel samen kunnen zitten en zou de woonkamer beter laten aansluiten bij de manier waarop het gezin de ruimte daadwerkelijk gebruikt.

Dit is een belangrijk onderdeel van mijn visie op interieurstyling. Ik wil een bestaand meubelstuk niet behouden alleen omdat het er al staat. Ik wil begrijpen of het nog steeds werkt voor de mensen die er dagelijks omheen leven.

Gelaagde verlichting en doordachte opbergruimte

Verlichting werd een andere belangrijke laag in het ontwerp. In plaats van te vertrouwen op één centrale lichtbron, keken we naar verschillende niveaus van verlichting die kunnen veranderen met het ritme van de avond.

Een gerichte leeslamp naast de sofa zorgt voor praktisch licht tijdens het lezen en breien, terwijl zachtere sfeerverlichting een warmere, meer geborgen sfeer creëert tijdens de donkere wintermaanden.

Ook onderzochten we de mogelijkheid om het bestaande tv-meubel te vervangen door een meer doordachte opbergoplossing. Omdat het gezin in Zwitserland woont, kon ik het niet laten om de mogelijkheid van USM Modular Furniture te onderzoeken - een tijdloze Zwitserse designklassieker die structuur en karakter aan de ruimte kan geven. Een combinatie van open en gesloten opbergruimte biedt plaats aan kookboeken, keramiek en verzamelde objecten, terwijl dagelijkse spullen en speelgoed van de kinderen netjes uit het zicht kunnen worden opgeborgen.

Het doel was een ruimte te creëren die gedurende de dag kan veranderen: open en levendig wanneer de kinderen spelen, en rustiger en meer ingetogen zodra de avond begint.

Ruimte voor wat belangrijk is

Het gezin had ook behoefte aan een plek om de dingen te tonen die ze in de loop der jaren hadden verzameld: keramiek, familiefoto’s, kindertekeningen en kleine schatten. In plaats van een zwaar opbergmeubel te introduceren, stelde ik een lichter, sculpturaal wandrek voor.

Het rek zou bijna als een lijn over de muur functioneren in plaats van als een massief meubelstuk. Geplaatst tussen de woon- en eetruimte zou het vanuit verschillende delen van de open ruimte zichtbaar zijn, terwijl het gezin de tentoongestelde objecten voortdurend kan veranderen.

Een huis moet ruimte laten voor dingen om zich in de loop van de tijd op te stapelen: herinneringen, objecten, tekeningen en ontdekkingen.

Kunst, textuur en warmte

Kunst was vanaf het begin een belangrijk onderdeel van het project. Een van de werken die ik voor de woonkamer selecteerde, was een handgeweven textielwerk van Emma Terweduwe. Het zou worden geplaatst op de muur tegenover de eetruimte, zodat het zichtbaar blijft, ook wanneer het gezin zich elders in de open ruimte bevindt.

Het textiel brengt diepte, kleur en beweging in de ruimte, maar ook iets wat minder direct zichtbaar is: zachtheid en akoestische warmte. De textuur verandert naarmate je ernaar kijkt en geeft de muur een kwaliteit die een traditioneel, vlak kunstwerk niet helemaal kan creëren.

Dit sloot aan bij een bredere intentie binnen het project: collectable design en functionele objecten combineren met kunst op een manier die natuurlijk aanvoelt voor het gezin, en niet geënsceneerd.

Ook de bestaande kunstwerken, keramiek, boeken en persoonlijke objecten waren minstens zo belangrijk. Het doel was nooit om het huis te vullen met nieuwe dingen, maar om de juiste omgeving te creëren voor de dingen waar ze al van hielden — en hen het vertrouwen te geven om die collectie verder uit te bouwen.

De leefruimtes met elkaar verbinden

Het laatste gebied dat we onderzochten was de hal en trapzone, die zichtbaar is vanuit de keuken, eetruimte en woonkamer. Omdat deze zone verschillende delen van het huis met elkaar verbindt, werd ze een belangrijke visuele schakel.

In plaats van deze ruimte enkel als een doorgangszone te behandelen, stelde ik voor om meer sculpturale verlichting toe te voegen — objecten die niet alleen licht geven, maar ook op zichzelf als designobject functioneren.

We onderzochten ook manieren om de garderobe visueel zachter en rustiger te organiseren, onder andere door de mogelijkheid van een gordijn te bekijken dat de zone op een natuurlijkere manier met de woon- en eetruimte zou verbinden.

Een delicate, architecturale lamp gecombineerd met een textielwerk aan de wand zou een compositie van licht, kleur en textuur creëren, zonder te concurreren met de belangrijkste leefruimtes.

Een interieur voor de lange termijn, geen transformatie van de ene op de andere dag

Een van de meest waardevolle inzichten uit dit project was het besef dat het huis niet in één keer af hoefde te zijn. Na vijf weken van gesprekken, ideeën, aanpassingen en het opnieuw bekijken van enkele van onze oorspronkelijke aannames, creëerden we een langetermijnplan voor de leefruimte. Sommige veranderingen konden meteen gebeuren. Andere konden wachten.

De eettafel werd bijvoorbeeld een toekomstige stap in plaats van een aankoop die nu noodzakelijk was. De sofa kon opnieuw worden bekeken wanneer het gezin daar klaar voor was. Kunst, verlichting, wandrekken en opbergruimte konden geleidelijk worden toegevoegd naarmate het gezin beter begreep wat het van de ruimte nodig had.

Deze aanpak zorgde ervoor dat het project verbonden bleef met het echte leven, in plaats van te veranderen in een checklist van dingen die gekocht moesten worden.

Goed interieurontwerp betekent niet altijd dat je meer moet doen. Soms betekent het weten wat je nu moet veranderen, wat je beter kunt laten zoals het is en wat de tijd mag krijgen om zich te ontwikkelen.

Een thuis dat echt van hen wordt

Voor mij was het meest betekenisvolle onderdeel van dit project niet de uiteindelijke selectie van meubels, verlichting of kunst. Het was het vertrouwen dat tijdens het proces groeide. Mijn klant is zelf een creatief persoon. Ze verzamelt keramiek, houdt van mooie objecten en kookboeken, tekent en breit. Toch was ze, net als velen van ons, onzeker geworden over het maken van keuzes in haar eigen huis.

Soms, wanneer we eindelijk het huis hebben waar we van droomden, kunnen we vreemd genoeg bang worden om de verkeerde keuze te maken. We verwachten te veel van onszelf en in plaats van onze creativiteit de ruimte te geven, gaan we op zoek naar perfectie.

Dit project ging daarom ook over het veranderen van dat perspectief. Gedurende vijf weken van gesprekken, brainstormsessies, het uitdagen van ideeën en het geleidelijk steeds opener worden naar elkaar toe, creëerden we niet alleen een duidelijke ontwerprichting, maar ook meer vertrouwen in de gemaakte keuzes.

Het resultaat was geen compleet nieuw interieur. Het was een duidelijkere richting: een leefruimte met meer karakter, meer kunst en design, betere verlichting, doordachtere opbergruimte en  het allerbelangrijkste een sterkere verbinding met het gezin dat er iedere dag leeft.

Na vijf weken waren de klanten klaar om met vertrouwen verder te gaan met de uitvoering van het project en, minstens zo belangrijk, met vertrouwen in hun eigen keuzes. En dat is misschien wel het mooiste resultaat dat een interieuradvies kan bieden.

Het huis is niet langer simpelweg een prachtige nieuwe ruimte. Het wordt steeds meer hun thuis - één keuze, één object en één laag tegelijk.

Feedback van de klant

“We zijn ontzettend enthousiast over zowel het proces als het resultaat. Je begreep heel goed wat we nodig hadden en waar onze prioriteiten lagen, en je speelde daarop in met een doordachte combinatie van ideeën waar we zelf al over hadden nagedacht en vooral veel verrassende mogelijkheden waar we zelf nooit op zouden zijn gekomen.

Je moedigde ons ook aan om opnieuw naar de indeling van de ruimte te kijken, waardoor uiteindelijk een leefruimte ontstaat die veel comfortabeler en natuurlijker aanvoelt. Ik vond het heel waardevol dat ik met al onze vragen bij je terechtkon en dat je gedurende het hele proces met ons meedacht.

Wat voor mij het grootste verschil heeft gemaakt, en waar ik daarvoor eigenlijk nooit op deze manier over had nagedacht, was het centraal stellen van functionaliteit in het proces. We willen echt in ons huis leven, en dat als uitgangspunt meenemen is zo waardevol bij elke beslissing die we nemen.”

Discover some of RUIMTE's other projects and our interior guidance services.